Şimdi ben çöplerden atık kâğıt işçisi
Adımı sorma
Tinerciyim baliciyim hapçıyım
Her an suç işlemeye müsait gaspçıyım.
Kendine mahcup olmuş
Memleketimin zavallı insanları
Gel bir kazı da gör kâğıt işçisini
Gör ki altındaki mükemmelliği tanı
Çöplerdi çöp centre mağazalarımız
Adımızı çöp hırsızı koydular
Pis çöpçüydü adımız
Avcılar çıkardılar ödüllü
Şimdi kim öpecekti okşanmayan kedileri,
Şimdi kim sevecekti sevilmeyen köpekleri
O çöpün başında umutla bir güvercin bekler
Hiç korkmaz benden kaçmaz
Çünkü ben geleyim diyedir o güvercindeki dilekler
Ben bir atık kâğıt işçisiyim duyulmaz sesim
Şimdi ben umutların kıyısında özgürlüğe intihar ederken
Ve hiç kimsesi olacaktım tanıdığım herkesin…

Atık kâğıt işçisi
Can Baba

 

Katık Dergi 5. Sayısını PDF formatında indirmek için   tıklayınız  

İlk Kıbrıs caddesinde çıktım kağıda ağabeyimle 12 yaşındaydım. Utandım haliyle çöpleri karıştırırken ama mecburdum yapmaya ve ben bunu biliyordum. Ne sicilim var nede sabıkam ama okuyamayınca meslek sahibi olamıyorsun işte.

 Ferdi, Orhan, Ahmet Kaya dinlerim. Damara damar anlayacağın. Kitap okumam pek bi kitaba başlamıştım adını unuttum devamını getiremedim bitmedi. Kemal Sunalı seviyorum en çok sinema sanatçılarından çünkü çok güzel anlatıyor bizim halimizi.

 
Hayatımda ilk defa eyleme katıldım. Bir sürü polis, zarar vereceğimizi düşündüler, biz hakkımızı aramaya geldik halbuki. Hakkımızı gaspediyorlar çeksinler ellerini yakamızdan.

 
Ne isterim düzenli bir işin olacak. Sigortamız olacak, maaşımızı bileceğiz neyse ona göre uzatırız ayağımızı. Atık Kağıt İşçilerinin Tiyatro grubuna da katılıyorum. İstiyorum ki ne yaşadığımızı halka gösterelim onlarda bizim yanımızda olsun. İnsanlar çöpçü diye geçmiyor yanımızdan biz bir değil bin değiliz ki.

 
Bir gün ben çöpü karıştırırken yukardan biri kafama çöpü aşağı attı. Göre göre, görmemiştir demeyin .

BİZ DAHA  GÖRÜLMEYECEK KADAR KÜÇÜLMEDİK.

 
ATIK KAĞIT İŞÇİSİ KADİR